ΠΑΡΑΛΙΓΟ Η ΚΥΠΡΟΣ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΠΑΓΙΔΑ «τύπου Ἀλεξανδρέττας»

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΛΟΛΗ σελ3, φ.346, 5/2004

Δέν πρόκειται νά ἐπανέλθουμε στά γνώστα καί χιλιοειπωμένα τοῦ πολύκροτου καί πολλαπλῶς παγιδευτικοῦ «σχεδίου Ἀννάν».Αὐτοῦ πού κατηγορηματικά ἀπορρίφτηκε ἀπό τήν συντριπτική πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας.

Καί ἐπιμένουμε στόν ὀρό «Κυπριακή Δημοκρατία», πού ὁ Ἀμερικανός ΥΠΕΞ Κόλιν Πάουελ καί μερικοί πολιτικοί τό μεταφράζουν ὡς «Ἑλληνοκυπριακό κράτος»,δῆθεν ἐκ παραδρομῆς.

Μέ τό σχόλιο αὐτό ἀναφερόμαστε σέ μίαν ἄλλη πτυχή τοῦ σχεδίου, τό ὁποῖο σύν τοῖς ἄλλοις ὁδηγοῦσε στήν «ἀνεξαρτητοποίηση τῆς Κύπρου». Κάτι πού θ’ ἀποτελοῦσε τό πρῶτο βῆμα, στά τουρκικά σχέδια, τῆς ὁλοκληρωτικῆς κατάργησης τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, μέ δεύτερο καί τελικό βῆμα τήν κατάληψή της ἀπό τήν Τουρκία. Δέν πρόκειται γιά φαντασία ἤ καχυποψία. Ἡ Ἄγκυρα τή συγκεκριμένη ἰμπεριαλιστική τακτική τήν ἔχει ἐφαρμόσει ἐπιτυχῶς, ἀκολουθώντας τήν ὑπονομευτική τακτική τοῦ σαλαμιοῦ [φέτα-φέτα] καί τοῦ «διαίρει καί βασίλευε» τῆς βρετανικῆς πολιτικῆς. Σάν κραυγαλέο παράδειγμα ἀναφέρουμε τήν ἐπαρχία τῆς Συρίας Ἀλεξανδρέττα, πού οἱ Τοῦρκοι τήν διεκδικοῦσαν ὡς ΗΑΤΑΥ καί τελικά μέ τ’ ὄνομα αὐτό τήν προσάρτησαν ὡς 67ο Νομό στήν ἐπικράτειά τους. Τό σύντομο ἱστορικό τῆς περίπτωσης[πού ἐν πολλοῖς μοιάζει μέ τήν πορεία τοῦ Κυπριακοῦ] ἔχει ὡς ἑξῆς :

Μία ἀπό τίς συνέπειες τοῦ Ἅ΄ Παγκόσμιου Πολέμου ἦταν ἡ γαλλική κατάληψη τῆς Συρίας καί τοῦ Λιβάνου. Τό 1918 [στή Συριακή ἐκείνη περιοχή τῆς Ἀλεξανδρέττας] ζοῦσαν γύρω στίς 350.000 ἄτομα, μέ ἀναλογία 70% Σύριοι καί 20-25% Τοῦρκοι. Τό ὑπόλοιπο 5-10% ἀποτελειτο ἀπό διάφορες ἄλλες ἐθνικότητες. Ἡ Ἄγκυρα προφασίστηκε ὅτι ἐνδιαφερόταν γιά τήν ἐκεῖ τουρκική μειονότητα. Ἔτσι, τό Δεκέμβριο τοῦ 1921 πέτυχε ἀπό τή γαλλική διοίκηση τῆς ἐπαρχίας τήν ἀναγνώριση ἑνός ἡμιαυτόνομου καθεστῶτος, ἕνα εἶδος αὐτοδιοίκησης τῶν ἐκεῖ Τούρκων. Καί ἀργότερα, τήν ἀναγνώριση τοῦ δικαιώματος τῆς Ἄγκυρας, νά ἀποστείλει καί νά διατηρήσει ἐκεῖ τουρκική στρατιωτική δύναμη.

Τό 1937 ἡ Γαλλια ἐπρόκειτο νά ἀποσυρθεῖ ἀπό τή Συρία. Καί ἡ Ἄγκυρα στηριζόμενη καί σέ ξένα γεωπολιτικά καί οἰκονομικά συμφέροντα πέτυχε νά δοθεῖ καθεστώς Ἀνεξαρτησίας στή συγκεκριμένη περιοχή. Συγχρόνως δέ ὀργάνωσε «ἐσωτερικές ἔνοπλες συγκρούσεις μεταξύ Σύρων καί Τούρκων». Ἀποτέλεσμα: Τό Παρισι δέχτηκε, τόν Ἰούλιο τοῦ 1938, τουρκική στρατιωτική συμμετοχή στήν ‘πάταξη» τῆς ἐνορχηστρομένης ἀπό τήν Ἄγκυρα περιφεριακῆς ἀναταραχῆς.

Τό ἑπόμενο βῆμα τῶν Τούρκων ἦταν ἡ προκήρυξη ἐκλογῶν , τίς ὁποῖες μέ μικρή πλειοψηφία κέρδισαν οἱ Τοῦρκοι τῆς Ἀλεξανδρεττας , πού εἶχαν αὐξηθεῖ πληθυσμιακά, ἀφ’ἑνός μέ ἀθρόες γεννήσεις καί ἀφ’ἕτερου μέ τήν συνεχῆ ἀποστολή καί ἐγκατάσταση ἐποικῶν ἀπό τίς φτωχοτερες περιοχές τῆς Ἀνατολιας.

Μετά ἕνα χρόνο[τό 1939] οἱ Τοῦρκοι τῆς Ἀλεξανδρεττας ἀνακήρυξαν τήν ἕνωσή τους μέ τήν «μητέρα Τουρκιά».

Δέ χρειάζεται νά ‘ναι κανείς εἰδικός γιά νά ταξινομήσει πολιτικά, δημογραφικά καί στρατιωτικά τήν περίπτωση τῆς Ἀλεξανδρεττας στά ἐπί μέρους σταδία τῆς ὅπως:

  • μιαυτονομία,

  • Αὐτονομία,

  • φιξη τουρκικοῦ στρατοῦ,

  • νεξαρτησία,

  • νορχήστρωση τοπικν συγκρούσεων,

  • Τεχνητή πληθυσμιακή αὔξηση τοῦ τουρκικοῦ στοιχείου.

Καί ἄλλα πολλά πού ἔγιναν μέ τίς εὐλογιές τῆς ἤδη ξεψυχισμένης Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν, πού ἀποτέλεσε τόν προγονό τοῦ σημερινοῦ ΟΗΕ, πού καί αὐτός αὐτοεξευτελιζεται συνεχῶς……

 Σ υ μ π έ ρ α σ μ α:  Τό Κυπριακό ἀκολούθησε ὡς τώρα πανομοιότυπη διαδικασία τοῦ ὥριμου φρούτου [ἔστω μέ ἐλάχιστες διαφορές] μέ αὐτήν τῆς Ἀλεξανδρέττας. Καί ἄν τό ΟΧΙ  τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας δέν ἔβαζε φραγμό στά τουρκικά σχέδια, σύντομα ἡ Κύπρος θ’ ἀποτελοῦσε τόν 68ο Νόμο τῶν σημερινῶν συνεχιστῶν τοῦ Ὀθωμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ.

Ἡ Ἱστορία εἶναι ἕνα διδακτικό βιβλίο. Ἄρκει νά διαβαστεῖ προσεκτικά. Ἡ περίπτωση τῆς  μεσογειακῆς Ἀλεξανδρέττας τῆς Συρίας προδιαγράφει ποιό θά ἦταν τό μέλλον τῆς μεσογειακῆς Ἐλληνικῆς Κύπρου ΑΝ αὐτή συνυπέγραφε τό ἐκτρωματικό «σχέδιο Ἄνναν».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *